عربی وقرآن وپیام های آسمان ونکات تربیتی

چهل حدیث در باره ی حج قال الله تعالى: ان اول بيت وضع للناس للذى ببكة مباركا و هدى للعالمين. (1)   -1 اهميت‏حج قال على عليه السلام: الله الله فى بيت ربكم لا تخلوه ما بقيتم فانه ان ترك لم تناظروا. على(ع) فرمود: خدا را! درباره خانه پروردگارتان در نظر داشته باشيد تا هستيد، آن را خالى نگذاريد. زيرا اگر حج متروك شود نظر رحمت‏خدا از شما قطع خواهد شد. بحار الانوار/ ج 96/ 16 2- حج و توجه بسوى خدا عن ابى جعفر الباقر عليه السلام فى قول الله تبارك و تعالى: «ففروا الى الله انى لكم منه نذير مبين‏» (2) قال: حجوا الى الله. امام باقر(ع) درباره آيه شريفه «ففروا الى الله انى لكم منه نذير مبين‏» فرموده است: منظور از فرار بسوى خدا آن است كه آهنگ حج كنيد. معانى الاخبار/ ص 222 3- لبيك و قربانى عن على عليه السلام قال: نزل جبرئيل عى النبى صلى الله عليه و آله و سلم فقال: يا محمد مر اصحابك بالحج و الثلج، فالحج رفع الاصوات بالتلبية و الثلج نحر البدن. امام على عليه السلام فرمود: جبرئيل بر پيامبر فرود آمد و گفت: اى محمد يارانت را به عج و ثج فرمان ده. عج‏يعنى فرياد و لبيك برآوردن و ثج‏يعنى قربانى كردن شتران. معانى الاخبار/ ص 224. 4- حج اكبر و اصغر عن معاوية بن عمار، قال: سئلت ابا عبدالله عليه السلام عن يوم الحج الاكبر فقال: هو يوم النحر و الاصغر العمرة. معاوية بن عمار گويد: از امام صادق عليه السلام پرسيدم روز حج اكبر چه روزى است؟ حضرت فرمود: روز حج اكبر روز عيد قربان است و حج اصغر عمره است. معانى الاخبار/ ص 295 5- آثار حج عن الرضا عليه السلام قال: ما رايت‏شيئا اسرع غنا و لا انفى للفقر من ادمان الحج از امام رضا عليه السلام نقل شده كه فرمود: هيچ چيزى را بيشتر از حج مداوم، در بى‏نيازى و فقر زدائى مؤثر نديدم. بحار الانوار، ج 74، ص 318 6- مرگ در راه حج عن ابى عبدالله عليه السلام قال: من مات فى طريق مكة ذاهبا اوجائيا امن من الفزغ الاكبر يوم القيامة. امام صادق عليه السلام فرمود: هركس در راه رفت و برگشت مكه بميرد از اندوه بزرگ روز قيامت ايمن خواهد بود. ملاذ الاخيار/ ج 7/ 223 7- حرمت مهمانان خدا عن ابى عبد الله عليه السلام قال: الحاج و المعتمر وفد الله ان سالوه اعطاهم و ان دعؤه اجابهم و ان شفعوا شفعهم و ان سكتوا ابتداهم و يعوضون بالدرهم الف الف درهم امام صادق عليه السلام فرمود: حاجى و عمره‏گزار مهمان خدايند. اگر چيزى بخواهند به ايشان دهد. اگر او را بخوانند، پاسخ مى‏گويد. اگر شفاعت كنند. شفاعت ايشان را مى‏پذيرد، اگر سكوت كنند، با آنان آغاز سخن مى‏كند و در برابر هر درهمى كه خرج كرده‏اند، يك ميليون درهم به آنان مى‏پردازد. ملاذ الاخبار/ ج 7/ 226 8- آمادگى براى احرام عن حماد بن عيسى قال: سئلت ابا عبد الله عليه السلام عن التهيؤء للاحرام، فقال: تقليم الاظفار و اخذ الشارب و حلق العانة. حماد بن عيسى گويد: از امام صادق عليه السلام پرسيدم. براى احرام چگونه بايد آماده شد؟ فرمود: با گرفتن ناخن‏ها، كوتاه كردن شارب و تراشيدن موى بالاى شرمگاه. ملاذ الاخيار، ج 7/ 308 9- نظر به كعبه عن الباقر عليه السلام: من نظر الى الكعبة لم يزل يكتب له حسنة و يمحى عنه سيئة حتى يصرف بصره عنها. امام باقر -عليه السلام- فرمود: هر كس به كعبه نگاه كند. تا وقتى به آن مى‏نگرد مدام كار نيك برايش نوشته مى‏شود و گناهش پاك مى‏شود تا وقتى ديده از آن برگرداند. بحار الانوار/ ج 96/ 65 10- نيت‏حج عن ابى عبدالله -عليه السلام- قال: الحج‏حجان، حج لله و حج للناس، فمن حج لله كان ثوابه على الله و الجنه و من حج للناس كان ثوابه على الناس يوم القيامة. امام صادق -عليه السلام- فرمود: حج دو گونه است: حجى براى خدا و حجى براى خلق، هر كس براى خدا حج گزارد، پاداشش آنست كه خدا كه وى را به بهشت درآورد و هر كس براى مردم حج گزارد، پاداش وى روز قيامت‏برعهده مردم خواهد بود. بحار الانوار/ ج 96/ 24 11- روزه ايام تشريق در منى سئل الصادق عليه السلام: لم كره الصيام فى ايام التشريق؟ فقال: لان القوم زوار الله و هم فى ضيافته و لا ينبغى للضيف ان يصوم عند من زاره و اضافه. از امام صادق -عليه السلام- سئوال شد: چرا روزه ايام تشريق «11 - 12 - 13 ذى حجة‏» نامطلوب است. حضرت فرمود: زيرا مردم، زائران خدا و مهمان وى هستند. و شايسته نيست كه مهمان در نزد ميزبان و كسى كه به ديدارش رفته روزه بگيرد. بحار الانوار/ ج 96/ 34 12- حج‏يا جهاد عن الصادق -عليه السلام- انه قال: ما سبيل من سبيل الله افضل من الحج الا رجل يخرج بسيفه فيجاهد فى سبيل الله حتى يستشهد. امام صادق -عليه السلام- فرمود: هيچ راهى از راههاى خدا برتر از حج نيست مگر اينكه مردى شمشير بردارد و در راه خدا جهاد كند تا شهيد گردد. بحار الانوار/ ج 96/ 49 13- ثواب طواف عن النبى صلى الله عليه و اله و سلم انه قال: من طاف بهذا البيت اسبوعا و احسن صلاة ركعتيه غفر له. پيامبر اكرم -صلى الله عليه و آله- فرمود: هركس هفت‏بار به دور اين خانه طواف كند و دو ركعت نماز طواف را بخوبى انجام دهد. گناهش آمرزيده شود. بحارالانوار/ ج 96/ 49 14- حج و تجديد ميثاق قال ابو جعفر عليه السلام: و الحجر كالميثاق و استلامه كالبيعة و كان اذا استلمه قال: اللهم امانتى اديتها و ميثاقى تعاهدته ليشهدلى عندك بالبلاغ. امام باقر -عليه السلام- فرمود: حجرالاسود مثل يك پيمان است و دست كشيدن بر آن چون بيعت [با خدا] است وقتى حضرت دست‏بر حجرالاسود مى‏كشيد مى‏فرمود: خدايا! امانتم را ادا كردم. ميثاق خود را تجديد كردم، تو گواه باش كه من وظيفه‏ام را بپايان رساند. بحار الانوار/ ج‏96/ 48 15- اهميت‏حج عن ابى عبد الله -عليه السلام- قال: لا يزال الدين قائما ما قامت الكعبة. اما صادق -عليه السلام- فرمود: تا كعبه برپاست دين برپاست. بحار الانوار/ ج 96/ 57 16- فلسفه نام كعبه عن ابى جعفر -عليه السلام- قال: قلت له: لم سمى البيت العتيق؟ قال: لانه حر عتيق من الناس و لم يملكه، احد. از امام باقر -عليه السلام- سؤال شد، چرا كعبه را بيت العتيق ناميده‏اند؟ فرمود: زيرا اين خانه آزاد است و رها شده و در ملكيت هيچ كس درنيامده است. بحارالانوار/ ج 96/ 59 17- مثلث مقدس عن ابى عبد الله -عليه السلام- قال: ان الله عزوجل حرمات ثلاث ليس مثلهن شى‏ء كتابه و هو حكمه و نوره و بيته الذى جعله قبلة للناس لايقبل من احد توجها الى غيره و عترة نبيكم. امام صادق -عليه السلام- فرمود: خداى عزوجل سه ناموس محترم و مقدس دارد كه هيچ چيز به حرمت آن نرسد. كتابش كه فرمان او و نور اوست و خانه‏اش كه آنرا قبله مردم قرار داده و توجه به جايى غير آن از هيچ‏كس پذيرفته نيست و عترت پيامبر شما. بحار الانوار/ ج‏96/ 60 18- نذر كعبه عن على -عليه السلام- قال: لو كان لى واديان يسيلان ذهبا و فضة ما اهديت الى الكعبة شيئا لانه يصير الى الحجبة دون المساكين. امام على -عليه السلام- فرمود: اگر دو رودخانه مواج از طلا و نقره داشته باشم هيچ چيز به كعبه اهدا نخواهم كرد، زيرا به پرده‏داران «ناشايست‏» مى‏رسد نه به مساكين و مستمندان. بحارالانوار/ ج 96/ 67 19- امنيت‏حرم عن عبد الله بن سنان، عن ابى عبد الله -عليه السلام- قال قلت: ا رايت قوله «و من دخله كان امنا» (3) البيت عنى او الحرم؟ قال: من دخل الحرم من الناس مستجيرا به فهو امن و من دخل البيت من المؤمنين مستجيرا به فهو امن من سخط الله و من دخل الحرم من الوحش و السباع و الطير فهو امن من ان يهاج او يؤذى حتى يخرج من الحرم. عبد الله بن سنان گويد به امام صادق -عليه السلام- گفتم: بفرماييد منظور از آيه «و من دخله كان امنا» چيست؟ كعبه مورد نظر است‏يا حرم؟ فرمود: هر كس از مردم به حرم پناه آورد در امان است. هركس از مؤمنين بر حرم پناه آورد از خشم خدا در امان است و هر حيوان وحشى و درنده و پرنده‏اى كه داخل حرم شود. در امان است از ارعاب و اذيت تا از آن بيرون رود. بحار الانوار/ ج 96/ 74